«Χρειάζονται δύο για να γνωρίσεις τον έναν.» — G. Bateson

Για την επιλογή της ατομικής ψυχοθεραπείας, αφετηρία μπορεί να αποτελέσει μια συγκεκριμένη δυσκολία, ένα σύμπτωμα ή μια απαιτητική περίοδος, το άγχος, απώλειες και μεταβάσεις ζωής, εσωτερικές συγκρούσεις, φόβοι, τραυματικές εμπειρίες, ψυχοσωματικές εκδηλώσεις, επαναλαμβανόμενα μοτίβα αλλά και η επιθυμία για βαθύτερη κατανόηση του εαυτού και προσωπική εξέλιξη.

Μέσα από τη θεραπευτική σχέση που οικοδομείται σταδιακά με εμπιστοσύνη, φροντίδα, γνησιότητα και σεβασμό, δίνεται χώρος και χρόνος στην προσωπική ιστορία του ατόμου, στην κατανόηση συνειδητών και ασυνείδητων πτυχών της εμπειρίας του, στην αναγνώριση αναγκών, δυσκολιών, επιθυμιών και όσων διαμορφώνουν το ίδιο και τις σχέσεις του, με στόχο όχι μόνο την ανακούφιση των συμπτωμάτων, αλλά και την ανάπτυξη νέων, περισσότερο δημιουργικών τρόπων ύπαρξης και συνύπαρξης μέσα από αλλαγές, ανατροπές, συμφιλιώσεις και αποδοχές. Με το χρόνο, η θεραπευτική εργασία, μπορεί να προσφέρει μεγαλύτερη ελευθερία, χαρά, εσωτερική συνοχή και μια πιο ουσιαστική σχέση με τον εαυτό και τους άλλους.

Στις συνεδρίες αξιοποιούνται τόσο ο λόγος όσο και τα δημιουργικά εργαλεία της δραματοθεραπείας, ως δίαυλοι έκφρασης και επεξεργασίας της εμπειρίας, πάντοτε ανάλογα με τις ανάγκες και τον ρυθμό του κάθε ανθρώπου. Μέσα από δράσεις όπως το παίξιμο ρόλων, ο αυτοσχεδιασμός, η αφήγηση ιστοριών, η κίνηση, η ζωγραφική, η χρήση κειμένων, ο πηλός, η μουσική και άλλα μέσα, το άτομο μπορεί να προσεγγίσει βιώματα που δύσκολα αποδίδονται μόνο με λέξεις, να έρθει σε διάλογο με διαφορετικές πλευρές του εαυτού του —τον δικό του «εσωτερικό θίασο»— και παράλληλα να διερευνήσει τους ρόλους που αναλαμβάνει, τις σχέσεις που διαμορφώνει και τον τρόπο με τον οποίο ανταποκρίνεται στις διαφορετικές συνθήκες και τα πεδία της ζωής του. Η δράση ανοίγει έτσι τη δυνατότητα για νέους τρόπους κατανόησης, έκφρασης, επικοινωνίας και σύνδεσης.

Σε αυτή τη μοναδική για την/ον/@ καθεμία/ένα/@ άνθρωπο διαδρομή, η θεραπεύτρια, με εξειδικευμένη κατάρτιση, εμπειρία, συνεχιζόμενη εκπαίδευση και εποπτεία, είναι σύμμαχος και συνοδοιπόρος.

Οι συνεδρίες διέπονται από τις αρχές της επαγγελματικής δεοντολογίας και του απορρήτου, διαρκούν 50 λεπτά και πραγματοποιούνται συνήθως σε σταθερή ημέρα και ώρα. Σε κάθε περίπτωση, ο αριθμός και η συχνότητα των ατομικών συνεδριών καθορίζονται ανάλογα με το αίτημα του ατόμου που απευθύνεται για ατομική θεραπεία και συμφωνείται από κοινού.